Rogówka to przejrzysta, wrażliwa przednia powierzchnia oka. Gdy dojdzie do jej urazu, zapalenia lub zmętnienia, objawia się to najczęściej zaczerwienionym, łzawiącym lub zmrużonym okiem.
Kiedy warto się do nas zgłosić
- nagle bolesne, łzawiące lub zmrużone oko
- widoczne zmętnienie albo biaława, szarawa lub ciemna plama na rogówce
- ubytek rogówki, który mimo leczenia u Państwa lekarza weterynarii się nie goi
- przewlekła, gęsta wydzielina z oka lub nawracające zapalenia spojówek
Częste schorzenia
- urazy i wrzody rogówki, także głębokie lub już perforowane ubytki
- uporczywe, niegojące się ubytki, takie jak SCCED („wrzód boksera")
- przewlekłe stany zapalne, na przykład dziedziczne zapalenie rogówki typu pannus u owczarków niemieckich
- infekcje, m.in. wywołane przez koci herpeswirus
- sekwestr rogówki (cornea nigra) – czarniawa martwica tkanki, występująca głównie u krótkoczaszkowych ras kotów
- dermoidy – wrodzone, owłosione wysepki skóry na rogówce, które nieustannie ją drażnią
- suche oko i ciała obce
Co badamy
Za pomocą specjalnego barwnika (fluoresceiny) barwimy powierzchnię rogówki – ubytki stają się przy tym widoczne na zielono, nawet jeśli gołym okiem są prawie niezauważalne.
Paski testowe z fluoresceiną do barwienia powierzchni rogówki.
Ubytek rogówki wybarwiony fluoresceiną – barwnik wyraźnie uwidacznia ranę.
Leczenie
W zależności od wyniku badania leczenie obejmuje krople do oczu, niewielki zabieg w znieczuleniu miejscowym – na przykład opracowanie brzegów rany przy niegojących się ubytkach, czasem przy użyciu delikatnego wiertła diamentowego (abrazja rogówki) – aż po operację w znieczuleniu ogólnym. W przypadku głębokich lub już perforowanych ubytków pokrywamy rogówkę własną tkanką zwierzęcia (przeszczep spojówkowy lub rogówkowo-spojówkowy) albo tymczasowo stabilizujemy ją specjalną soczewką kontaktową lub preparatem z błony owodniowej, dopóki rana sama nie odzyska wytrzymałości.
Więcej o poszczególnych chorobach rogówki – na przykład o rozpływającym się wrzodzie rogówki („melting ulcer") czy zakażeniu herpeswirusem u kotów – znajdą Państwo w naszej bazie wiedzy w języku niemieckim.